Caen

Caen uchodzi za kulturalną stolicę Dolnej Normandii. Mimo iż w wyniku intensywnych bombardowań z 1944 roku miasto było niemal całkowicie zniszczone, podjęto decyzję o jego odbudowie. Udało się to dzięki czemu dzisiaj można podziwiać niemal 200-tysięczną miejscowość tętniącą życiem, zachwycającą położeniem, krajobrazami i architekturą.

Zacznijmy jednak od krótkiej historii tego miasta. O Caen zaczęło być głośno na początku XI stulecia, kiedy to Wilhelm Zdobywca uczynił z niego swoją rezydencję. Jednak w związku z tym, że dość często brał udział w wojnach i dalekich wyprawach, rzeczywiste rządy nad tutejszym królestwem sprawowała jego żona Matylda. O tamtych latach świetności świadczy dziś zamek oraz opactwo męskie i żeńskie.

W czasie wojny stuletniej miasto zostało dwukrotnie zdobyte i splądrowane przez Anglików. W 1450 roku powróciło do Francji. Pomimo usilnych starań gwałtowny rozwój miasta przypada dopiero na XVI wiek. Wiąże się o z poznawaniem i podbijaniem przez Francuzów wybrzeży Ameryki i Afryki. Dość ciężkim okresem dla Caen był XVII wiek. Miasto cierpiało bowiem w wyniku wojen religijnych. Trzeba wszak pamiętać o tym, że mieszkali tu głównie protestanci.

Podczas zaciętych walk o Normandię, miasto zostało zniszczone w ok. 60%. Ostatecznie zostało zdobyte przez Anglików. Walki te upamiętnia Muzeum Pamięci (Le Memorial). Powstało ono ku pamięci i przestrodze kolejnych pokoleń. Można tu zobaczyć dokumenty i zdjęcia związane z bitwą o Normandię. Oprócz tego warto zwrócić uwagę na miejsca pamięci zbiorowej (od 1918 roku).

Innym ciekawym miejscem jest Opactwo Męskie. W tutejszym kościele św. Stefana pochowano Wilhelma Zdobywcę, fundatora kompleksu. Warto się bliżej przyjrzeć XVII – wiecznej kazalnicy oraz gotyckiej absydzie. Jeśli zaś chodzi o Opactwo Damskie, to powstało ono z polecenia królowej Matyldy w 1062 roku. W kościele św. Trójcy, który znajduje się na terenie tego opactwa, można zobaczyć miejsce wiecznego spoczynku królowej.

Będąc w Caen trzeba koniecznie udać się w okolice miasta i zobaczyć przynajmniej część ze 140-kilometrowego szlaku lądowań w Normandii z okresu II wojny światowej. Przykładowo w Pegasus Bridge zobaczymy miejsce lądowań V Brytyjskiej Brygady Spadochroniarzy. Z kolei w Courseulles – sur – Mer znaleźli się kolejno: Winston Churchill, Charles de Gaulle, Jerzy VI. Z kolei na plaże Sainte – Mere – Eglise zrzucono spadochroniarzy 82. Dywizji Amerykańskiej. Wydarzenie to zostało uwiecznione w filmie „Najdłuższy dzień”.