Busko-Zdrój

Busko – Zdrój to bardzo znane uzdrowisko w województwie świętokrzyskim. Znane było już w XIII wieku. Wzmianki o tym uzdrowisku znajdują się w przywileju Bolesława Wstydliwego, aczkolwiek pierwszego gruntownego przebadania miejscowych wód dokonano dopiero w 1808 roku.

Dwanaście lat później wybudowano łazienki uzdrowiskowe. Niestety, kilkadziesiąt lat później doszło do utraty praw miejskich przez Busko – Zdrój, co bardzo niekorzystnie wpłynęło na cały ośrodek. Do kurortu zaczęło przyjeżdżać znacznie mniej kuracjuszy. Sytuacja uległa zmianie pod koniec XIX wieku. Doszło nawet do tego, iż trzeba było dokonać nowych odwiertów, dzięki którym udało się zwiększyć ilość wód leczniczych. Obecnie działa tu bardzo prężnie kilkanaście ośrodków sanatoryjnych, w których przygotowano miejsca dla ponad 2000 pacjentów. Baza ta jest stale rozbudowywana, gdyż z analiz wynika, że w Busku – Zdrój następuje stały i systematyczny wzrost liczby pacjentów. Wystarczy wspomnieć, że w ciągu roku wydaje się ok. 1,5 miliona zabiegów, z czego ok. 800 tysięcy stanowią kąpiele siarczkowe. Przyjezdni leczą się głównie na choroby układu krążenia, narządów ruchu, schorzenia reumatyczne, ortopedyczne, neurologiczne oraz dermatologiczne. Dodatkowo trafiają tu dzieci z dziecięcym porażeniem mózgowym. W czasie terapii wykorzystuje się wody siarczkowe, jodkowo – bromkowe oraz pokłady borowiny. Stosuje się również kąpiele siarczkowe, jodkowo – bromkowe lub kwasowęglowe. Dochodzą do tego zawijania borowinowe, kinezyterapia, diadynamik, jonoforeza, magnoterapia, magnetostymulację, pulsatronik, ultradźwięki, terapuls, prądy interferencyjne, diatermię, fototerapię, laseroterpię i krioterapię. Istotne znaczenie odgrywają również inhalacje grupowe i indywidualne oraz bicze szkockie i różne rodzaje masażów.

Wszyscy ci, którzy po zabiegach mają dość siły do poznania okolicy, powinni koniecznie zwiedzić region Buska – Zdroju. Wystarczy wspomnieć, że w pobliżu znajdują się liczne rzeki, stadnina koni, parki wraz z oranżerią. W mieście można podziwiać m.in. kościół parafialny Niepokalanego Poczęcia NMP pochodzący z lat 1592 – 1621, drewniany kościół św. Leonarda z końca XVII stulecia, zespół poklasztorny z lat 1720 – 1730 oraz XIX – wieczną kaplicę św. Anny.

Z Buska Zdroju wywodzą się trzy szlaki turystyczne. Miejscowość jest początkiem dla szlaku czerwonego, który ciągnie się aż do Solca – Zdroju. Z kolei szlak zielony ma aż 90 km i prowadzi do Wiślicy. Jeśli zaś chodzi o szlak niebieski, to liczy on zaledwie 39 km i łączy ze sobą Pińczów i Wiślicę.

Kuracjusze powinni też spacerować po przepięknym Parku Zdrojowym, który zaprojektował sam Henryk Marconi. Park powstał w XIX wieku. Współcześnie składają się na niego trzy części: 1) ogrodzony ogród z Łazienkami, sanatorium Marconi i centralnie usytuowaną fontanną; 2) Aleja Mickiewicza wysadzana starymi drzewami i łącząca rynek z ogrodem łazienkowskim; 3) skwer znajdujący się na Placu Zwycięstwa. W jego centrum również wybudowano fontannę.