Cieplice Śląskie-Zdrój

Chociaż niemal każda z miejscowości uzdrowiskowych może się poszczycić znanymi osobami, które zawitały w jej gościnne progi, to jednak tylko nieliczne uzdrowiska mogą się pochwalić tak dużą ilością odwiedzających je sław, jak ma to miejsce w przypadku Cieplic Śląskich – Zdroju. Wystarczy wspomnieć, że bywał tu m.in. John Quincy Adams, który później został prezydentem Stanów Zjednoczonych, Johann Wolfgang Goethe, królowa Marysieńka, księżna Izabela Czartoryska, książę Stanisław Poniatowski czy też Wincenty Pol.

Co prawda od ponad 34 lat Cieplice Śląskie – Zdrój wchodzą w skład Jeleniej Góry, ale przez wiele wieków były odrębną jednostką administracyjną. Ich największym walorem są gorące źródła, wokół których powstała ta miejscowość. Od nich też wzięła się pierwotna nazwa uzdrowiska, czyli Ciepłowody.

Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1281 roku, kiedy to tutejsze ziemie zostały oddane zakonowi braci szpitalnych joannitów. Kiedy zakon został zlikwidowany, Ciepłowody przeszły pod panowanie rodu Schaffgotschów. Z czasem ponownie trafiły w ręce zakonników - tym razem byli to cystersi z Krzeszowa. Największy rozwój miejscowości datowany jest na XVII- XVIII wiek. Wtedy to rozwinął się w Ciepłowodach przemysł szklarski. Na dużą skalę prowadzono również handel szkłem artystycznym. Rozwój miejscowości spowodował także powstanie wielu budowli, interesujących pod względem architektonicznym. Z tego to właśnie okresu pochodzi większość barokowych kamienic i zabytków.

Bez wątpienia jednym z ciekawszych obiektów jest Pałac Schaffgotschów. Powstał on w latach 1784 – 1788 i jest przedstawicielem stylu klasycystycznego w architekturze. Obecnie mieści się w nim Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny Politechniki Wrocławskiej. Co prawda, wnętrza Pałacu nie kryją w sobie wielu pamiątek, jednak warto zobaczyć go z zewnątrz. Dużą popularnością wśród zwiedzających cieszy się również Sala Balowa, Sala Lustrzana i Czerwona.

Ciekawie prezentuje się także zespół poklasztorny. Jego powstanie datuje się na lata 1586 – 1587. Na początku XVIII wieku został on znacznie rozbudowany. Do inwestycji tej doszło m.in. w wyniku pożaru, który strawił część zespołu. W jego sąsiedztwie znajduje się kościół św. Jana Chrzciciela. Świątynia ta nawiązuje do stylu barokowego. Wyróżnia ją obraz Najświętszej Marii Panny, znajdujący się w głównym ołtarzu. Jego twórcą był Michał Willmann. Wierni oraz turyści zwracają też uwagę na liczne rzeźby, przedstawiające m.in. św. Piotra, św. Pawła, Jana Chrzciciela i Jana Ewangelistę. Duże zainteresowanie wzbudza bogato zdobiona ambona, na której wyrzeźbiono wybrane sceny z życia św. Piotra.

Niewątpliwie największą atrakcją miejscowości są dwa parki: Zdrojowy i Norweski. Pierwszy z nich powstał w 1819 roku, a jego najcenniejszym atutem jest pawilon uzdrowiskowy "Edward" wraz z fontanną, Teatrem Zdrojowym i Muszlą Koncertową. Te dwa ostatnie obiekty w dalszym ciągu służą do wystawiania spektaklów i koncertów na świeżym powietrzu. Nic więc dziwnego, że cieszą się one ogromną popularnością wśród kuracjuszy.

Jeśli zaś chodzi o Park Norweski, to znajduje się w nim Muzeum Przyrodnicze. Oczywiście budynek postawiono w stylu norweskim. Funkcjonuje tu wystawa ornitologiczna i lepidopterologiczna. Można też podziwiać całkiem spory zbiór broni myśliwskiej.

Na koniec warto wspomnieć o ciepłych wodach (temp. dochodzi do 44 st. C), które sprawiają, że do uzdrowiska ciągną tłumy kuracjuszy. Znajdują się w nich związki siarki wraz ze śladowymi ilościami baru, manganu, miedzi, fluoru i tytanu. Tutejsze wody dobrze wpływają na układ ruchu, nerwowy i moczowy. Można też korzystać z borowiny, która jest pomocna w przypadku chorób oczu i nieżytów krtani. W miejscowości funkcjonuje kilka szpitali sanatoryjnych oraz ośrodków uzdrowiskowych. Dzięki temu kuracjusze mogą wybierać nie tylko miejsca noclegowe, ale i rodzaje zabiegów.