Długopole-Zdrój

Długopole – Zdrój bardzo często określa się mianem perełki wśród kłodzkich uzdrowisk. Nie ma w tym nic dziwnego, jeśli weźmie się pod uwagę sprzyjający mikroklimat oraz widoki zapierające dech w piersiach.

Uzdrowisko znajduje się u podnóży Gór Bystrzyckich, w dolinie Nysy Kłodzkiej. Jego początków upatruje się w istniejącym tu już w XIV wieku młynie rodziny von Glubos. Kolejne lata nie przyniosły gwałtownego rozwoju wsi, dzięki czemu można się było skupić na jej leczniczym charakterze. Chociaż uzdrowiskowe źródła okryto już w XVI stuleciu, to jednak pierwsze urządzenia zdrojowe zbudowano dopiero w 1802 roku. Od tego czasu odnotowuje się wzrost pensjonariuszy, szczególnie tych, którzy wymagają rehabilitacji po wirusowym zapaleniu wątroby.

Do 1956 roku uzdrowisko funkcjonowało jedynie w okresie między majem a październikiem. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej zlokalizował tu jednak Ośrodek Rehabilitacyjny dla chorych po wirusowym zapaleniu wątroby, nad którym opiekę objęła Klinika chorób Zakaźnych przy Akademii Medycznej we Wrocławiu. Wtedy to powstała baza sanatoryjna z prawdziwego zdarzenia. W budynkach przygotowano miejsce dla 300 kuracjuszy, doprowadzono ciepłą wodę i zamontowano centralne ogrzewanie. W okresie między 1958 a 1964 rokiem wyremontowano Zakład Przyrodoleczniczy, w którym zamontowano nowe urządzenia zabiegowe. Następnie uporządkowano Park Zdrojowy – wytyczono tu nowe alejki i przygotowano asfaltowe boiska do gry w siatkówkę.

Obecnie funkcjonuje tu kilka szpitali uzdrowiskowych wraz z odpowiednim zapleczem zabiegowym i Pijalnią Wód Mineralnych. Przybywają tu nie tylko osoby wymagające rehabilitacji w wyniku przebytej żółtaczki, ale również kobiety po mastektomii oraz kuracjusze cierpiący na cukrzycę, choroby gastryczne i różne odmiany nerwic. Dodatkowo tutejszy mikroklimat polecany jest osobom z chorobami układu krążenia lub astmą. Z całą pewnością dobrze na nie wpłyną kąpiele mineralne, suche kąpiele gazowe zbiorowe, natryski wodolecznicze, indywidualne inhalacje oraz kuracje przeprowadzane przy pomocy tutejszych pitnych wód mineralnych.

Warto podkreślić, że lecznicze wody czerpie się z 3 źródeł. "Emilia" i "Kazimierz" są bogate w szczawę słabo zmineralizowaną, natomiast "Renata" oferuje szczawę wodorowęglanowo-wapniowo-magnezową, żelazistą. Wszystkie źródła są radoczynne.