Iwonicz – Zdrój to przepiękne, malowniczo położone miasto w Beskidzie Niskim. Wznosi się na wysokości 410 m n.p.m., a jego istotnym walorem są liczne źródła wód mineralnych, które wykorzystuje się w celach leczniczych.
Zacznijmy jednak od badań archeologicznych. Wykazały one, że działalność człowieka na tym terenie sięga już czasów paleolitu i neolitu. Osada rozkwitła w trakcie rządów Rzymian, ale jej prawdziwy rozwój datowany jest na wieki średnie. Wystarczy wspomnieć, że pierwsza wzmianka o istnieniu tej miejscowości z wodami leczniczymi pochodzi z 1413 roku. W dobie renesansu wzrosło zainteresowanie tutejszymi zasobami naturalnymi, o czym może świadczyć m.in. fakt umieszczenia Iwonicza w książce Wojciecha Oczki, nadwornego lekarza króla Stefana Batorego. Obecnie uzdrowisko przeżywa istny rozkwit, o czym może świadczyć np. mnogość pacjentów przybywających co roku do Iwonicz – Zdroju. Kierowani są tutaj głównie ludzie mający problemy z chorobami układu trawienia (schorzenia i stanu zapalne żołądka bądź dwunastnicy, wątroby, dróg żółciowych i jelit), schorzeniami ortopedyczno – urazowymi (m.in. stany pourazowe kręgosłupa i kończyn, stany po wszczepieniu endoprotez oraz wady wrodzone i nabyte narządu ruchu), chorobami reumatologicznymi, dróg oddechowych (m.in. przewlekłe nieżyty błony śluzowej gardła i noso-gardła, przewlekłe zapalenia zatok, stany po operacjach radykalnych zatok szczękowych, przewlekłe zapalenia krtani, przewlekłe nieżytowe zapalenie tchawicy i oskrzeli bez objawów spastycznych), z układem nerwowym (niedowłady po udarach mózgu, urazach kręgosłupa i czaszki, po operacjach kręgosłupa, dyskopatie, stwardnienie rozsiane, inne choroby centralnego i obwodowego układu nerwowego), chorobami typowo kobiecymi. Tutejsi specjaliści pomagają również paniom po amputacji piersi oraz osobom z osteoporozą, chorobami skóry, łuszczycą i otyłością. W leczeniu wszystkich tych schorzeń pomocne są iwonickie wody jodobromowe i siarczkowe. Wykorzystuje się je głównie do kąpieli i inhalacji. W miejscowej pijalni można skosztować aż pięciu rodzajów wód mineralnych.
Należy jednak pamiętać o tym, że Iwonicz – Zdrój to nie tylko uzdrowisko, ale i miejscowość turystyczna. Nic więc dziwnego, że wytyczono tu piesze i rowerowe szlaki. Przykładowo Główny Szlak Beskidzki biegnie między Iwoniczem a Rymanowem – Zdrój. Natomiast ścieżki spacerowe łączą te same miejscowości, przy czym jedna z nich biegnie przez Klimkówkę, a druga przez Przymiarki. Chętni mogą się również udać na 24 – kilometrowy szlak rowerowy. Jest to pętla pomiędzy: Iwonicz-Zdrój, Klimkówką, Rymanowem, Rymanowem - Zdrój, Bałucianką i powrót do Iwonicza-Zdroju.
Na uwagę zasługuje także tutejszy kościół pw. św. Iwo i Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych. Duże zainteresowanie wzbudzają też dość jednolite pod względem stylistycznym, zabytkowe zabudowania drewniane. Ich powstanie datuje się na okres między II połową XIX stulecia a latami 30. XX wieku.