Polanica-Zdrój

"Polanica - Zdrój jest śliczna. Pławi się w słońcu, zieleni i błękicie (...). Wszystko tu bowiem jakieś inne. Nawet największy ponury melancholik po kilku dniach rozjaśnia swe zachmurzone oblicze, rodzą się jakieś zuchwałe, zdobywcze myśli, (...) dziewczyny zaś stają się podobne do stubarwnych motyli, fruwających z wdziękiem w tańcu, w parku i na deptaku" - tak pisał o tym znanym uzdrowisku Gustaw Morcinek.

Miasto leży u wylotu Piekielnej Doliny. Jego północna i środkowa część znajduje u wschodniego podnóża Szczytnika w Górach Stołowych, zaś południowa jest zlokalizowana na zboczu Kamiennej Góry, Stogu i Zagajnika. Miejscowość położona jest 420 m n.p.m. Wyróżnia się łagodnym klimatem podgórskim. Jednak jej najważniejszym atutem są obfite źródła z wodą mineralną. W połączeniu z pięknym parkiem, pełnym zabytkowych i egzotycznych drzew, wszystko to tworzy miejsce, w którym chce się przebywać, odpoczywać i powracać do zdrowia. Wystarczy wspomnieć, że w parku znajdują się azalie, magnolie i rododendrony. Poza tym mnóstwo tu lasów sosnowo – świerkowych.

Jeśli chodzi o historię Polanicy – Zdroju, to pierwsze pisemne wzmianki o miejscowości pochodzą z 1347 roku. W kolejnych wiekach jej nazwa była wielokrotnie zmieniana, przy czym obecną ustalono w maju 1946 roku. W związku z tym, że Polanica nie została mocno zniszczona podczas działań wojennych, uzdrowisko dość szybko zaczęło przyjmować kuracjuszy. Byli wśród nich m.in. Mieczysław Fogg, Maria Dąbrowska, Mieczysław Jastrun, Julian Przyboś, Miron Białoszewski czy Janusz Gniatkowski. W dodatku osiedlił się tutaj Stanisław Kozicki, natomiast w technikum szklarskim uczyła się Irena Santor.

Polanica – Zdrój przyciąga nie tylko znane osobistości. Przybywają tu głównie osoby wymagające leczenia chorób układu krążenia i przewodu pokarmowego. Dobrotliwe skutki przynoszą też tutejsze warunki dla osób próbujących wyrwać się ze szponów nałogu. Chętni mogą również skorzystać z trzech basenów, letniego toru saneczkowego, kortów tenisowych oraz klubu bilardowego. Poza tym warto skorzystać z oferty stajni wierzchowców, teatru zdrojowego bądź miejskiej biblioteki.

Będąc w Polanicy – Zdroju należy też zwiedzić kilka niesamowitych budowli. Jedną z nich jest kościół Wniebowzięcia NMP. Wybudowano go w 1910 r. w stylu neobarokowym. Znajduje się w pobliżu byłego dworu jezuickiego, jednocześnie stoi w miejscu drewnianej, niewielkiej kaplicy pochodzącej z XVII wieku. Na uwagę zasługuje również dworzec kolejowy pochodzący z końca XIX stulecia. Turyści lubią też spacerować w pobliżu secesyjno – klasycystycznej Pijalni Wód Mineralnych oraz Teatru Zdrojowego, połączonego z Pijalnią. Może się w nim pomieścić do 700 widzów.

W Polanicy – Zdroju znajdują się także dwa ważne pomniki. Pomnik upamiętniający Adama Mickiewicza został odsłonięty w latach 60. XX wieku, natomiast obelisk powrotu do Macierzy odnosi się do przyłączenia miasta oraz całego Dolnego Śląska do Polski. Stało się to tuż po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku.