Lublana

Słowenia to niewielkie państwo leżące na pograniczu półwyspu Bałkańskiego, Alp Wschodnich i Kotliny Panońskiej. Cechą charakterystyczną terenu Słowenii są wyżyny i góry. Klimat Słowenii jest niezwykle zróżnicowany. Obszary te zostały zasiedlone przez Słoweńców od V do VII wieku. Części terytorium Słowenii znajduje się u nabrzeży Adriatyku, co przyciąga ogromne rzesze turystów.

Największym miastem kraju jest Lublana. To niewielkich rozmiarów, ale za to niezwykle ważne centrum przemysłowe i gospodarcze Słowenii to również jego stolica. Turyście, który oglądał inne ogromne metropolie Europy trudno będzie w to uwierzyć. Niezwykłość tego miasta przebija tu podczas wiosennych spacerów jego ciekawymi uliczkami. Na wąskich przesmykach Starego Miasta widać kawiarniane ogródki i całą rzesze ulicznych grajków. Typowe miasto studenckie i to właśnie ich życie pobudza miejski krwioobieg.

Pomiędzy przepięknymi barokowymi budowlami i oryginalnymi mostami przeplatają się zielone parki i skwery. Zachodnią część miasta zajmuje park Tivoli z pięknym widokiem na rozciągające się za nim wzgórza, a zielone od wierzb deptaki wiodą turystów wzdłuż rzeki Lublanicy. Całe miasto otoczone jest obrączką zielonego lasu, który daje ochłodę i wytchnienie podczas weekendowych wypraw i pikników dla mieszkańców metropolii.

Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 1144 roku. Wiadomo jednak, że pierwsze osady ludzkie pojawiły się w tym miejscu znacznie wcześniej. W czasach rzymskich istniała na miejscu Lublany założona przez rzymian osada zwana Emony było to w I w. p.n.e. Po pewnym czasie stała się ważnym miejscem na skrzyżowaniu szlaków. W VI wieku miejsce to stało się osadą słowiańskich plemion. Średniowieczne miasto przechodziło z rąk do rąk, co chwile zmieniając właścicieli. W 1335 roku miasto przeszło pod władanie Habsburgów, którzy do I wojny światowej byli władcami Lublany i całej Słowenii. Dzięki ich rządom miasto stało się ważnym centrum handlowym i siedzibą biskupstwa.

Lublana leży w Kotlinie Lubanskiej rozciągającej się wzdłuż rzeki Sawy. Dzieli się ona na dwie połowy: jałowe Lubańskie Bagna i urodzajne Równina Lubańska. Miasto wciśnięte jest pomiędzy wzgórza Polhov Gradec na zachodzie a Golovec na wschodzie. Rzeka Lublanica i Kanał Grubera sprawiają wrażenie, że miasto w dużej części jest wyspą.

Współczesna stolica Słowenii dzieli się na pięć dzielnic, z których trzy stanowią niezwykłą atrakcję turystyczną. Śródmieście znajdujące się na lewym brzegu Lublanicy na zachód i północ od Wzgórza zamkowego i Starego Miasta. Na południe od centrum znajdują się dawne ciekawe przedmieścia Krakovo i Trnovo, które zachowały swój dawny urok i charakter. Stare Miasto wycięte jest z ruchu kołowego, co sprzyja ciekawym spacerom. Łączące brzegi Lublanicy mosty posiadają swoją ciekawą historię na szczególną uwagę zasługują trzy z nich: Čevljarski (Szewski), Tromostovje (Potrójny) i Zmajski (Smoczy). Smoczy most jest jednym z najpiękniejszych mostów na Lublanicy strzeżony przez cztery wykute z brązu skrzydlate smoki.

Odwiedzając Lubiane koniecznie trzeba odwiedzić wspaniała górującą nad miastem twierdze. Zamek lubański przez wieki poddawany był wszelkiego rodzaju przebudowom, równie często zmieniał on swoją funkcję. Obecnie służy on celom wystawienniczym oraz gości w swoich murach Wirtualne Muzeum. Wejście na wieże zamkową pozwala na odkrycie niezwykłej panoramy miasta rysującego się dumnie na horyzoncie pobliskich gór.

Słynny słoweński wieżowiec wybudowany w 1933 roku, to duma Lublany. Choć dziś nie robi już takiego wrażenia w czasach przedwojennych był najwyższą budowlą środkowej Europy.